FANDOM


  • 036.M42 - Siły Imperatora słabną z miesiąca na miesiąc. Adeptus Mechanicus przewidują śmierć Władcy w przeciągu dwóch najbliższych lat. W tym czasie Slaanesh i Jego siły coraz zuchwalej napadają na wszystkich podróżników, którzy wchodzą w Immaterium. W ten sposób ginie wiele imperialnych i eldarskich statków kosmicznych. Nieliczni ocalali mówią, że wieloma atakami sił Księcia Chaosu dowodził "Rogaty Eldar".
  • 037.M42 - Ostateczną bitwę o Phallanx zwyciężają lojalistyczni Marines. Zwycięstwo ma jednak gorzki smak dla Imperialnych Pięści, jako że utraciły one niemalże całą 3. Kompanię. Niedobitki Żelaznych Wojowników uciekają z mobilnej fortecy synów Dorna, lecz baterie laserowe Luny niszczą ich zanim uda im się skoczyć w Osnowę. Po enigmatycznym Legionie Potępionych nie pozostaje nawet ślad.
  • 038.M42 - Koszmar Adeptus Mechanicus i Wielkiej Rady Terry ziszcza się na ich oczach. Złoty Tron momentalnie się wyłącza. Imperator umiera po dziesięciu tysiącach lat bycia podtrzymywanym na granicy życia i śmierci. Jego ciało kilka sekund potem imploduje, a potężna fala psioniczna, jaka przetacza się przez całą galaktykę, pustoszy umysły wielu ludzkich i nieludzkich psioników. Giną całe chóry Astropatów oraz wielu Nawigatorów. Burze Osnowy pojawiają się losowo w całej galaktyce, znacznie utrudniając i tak ciężką nawigację w przestrzeni kosmicznej. Imperium Ludzkości jako takie zostaje zniszczone.
  • 039.M42 - Eldarzy cudem unikają zniszczenia poprzez zaleconą przez Eldarda ucieczkę w Osnowę. Ciekawie sprawa ma się u Tyranidów: Umysł Roju pod wpływem psionicznego “ostatniego dechu” Imperatora, zostaje skrajnie osłabiony i traci kontakt z całymi flotami-rojami. Pozbawione “przywódcy” kosmiczne robactwo rzuca się sobie do gardeł.
  • 040.M42 - Rozproszeni po całej galaktyce agenci Inkwizycji składają raporty o ekstremalnej aktywności Oka Grozy. Owe raporty okazują się być prawdą. Tysiąc Synów z Magnusem Czerwonym na czele rozpoczynają oblężenie Fenrisa. Znienawidzone przez nich Kosmiczne Wilki dzielnie odpierają ataki. Co ciekawe, zdradzieccy Marines giną częściej od zabójczej fauny niźli od lojalistów.
    W tym samym czasie światy Ultramaru zostają zaatakowane przez chcące je wchłonąć Dominium Tau.
  • 041.M42 - Utracony kontakt z resztą galaktyki przez Imperium daje o sobie znać. Wiele autonomicznych państw dużych od pojedynczych układów po całe sektory rozpoczyna swoje oficjalne istnienie. Jedynie światy macierzyste Astartes i podległe im tereny wciąż służą Imperium.
  • 042.M42 - Okręt kosmiczny Dłoń Wojny w chwili walk z Orkami nad planetą Ultima Macharia znika nagle ze śladu w burzy Osnowy. Na pokładzie w tym czasie znajduje się kapitan-Inkwizytor Garrett Harlan zwany Kojotem z Macharii. Inkwizycja uznaje go za zaginionego w akcji.
  • 043.M42 - W czasie walk z Tau, kapitan 2. Kompanii Cato Sicarius zostaje śmiertelnie ranny, a wkrótce potem pobłogosławiony pancerzem Drednot. Pałeczkę po nim dożywotnio przejmuje kapitan Titus, który brutalnie mści się na obcych za niemalże zabicie przez nich jednego z największych bohaterów współczesnego Imperium.
  • 045.M42 - Walki na Fenrisie kończą się miażdżącą przewagą synów Russa. W zamian, doprowadzony do furii Magnus zsyła na planetę burzę Osnowy, która odcina ją od reszty galaktyki i zasypuje całymi legionami demonów. Kosmiczne Wilki czeka niejasna przyszłość.
  • 046.M42 - Dłoń Wojny pojawia się ponownie, jako statek-widmo, nad planetą Macragge. Oddział Ultramarines wysłany na jej pokład odnajduje tam szczątki załogi, ślady spaczenia… oraz kapitana Harlana, ledwo żywego i krwawiącego ze wszystkich otworów w ciele. Astartes zabierają Inkwizytora na powierzchnię świata, gdzie dochodzi do siebie pod okiem zakonnych konsyliarzy. W trakcie rekonwalescencji opowiada Marines, co takiego zaszło na okręcie. Wedle jego historii, Dłoń Wojny została zaatakowana przez demony Slaanesha i Khorna, prowadzone przez doskonale znanego już wszystkim Rogatego Eldara, a sam Harlan jest być może jedynym ocalałym.
    W tym samym czasie do wojny o Ultramar dołączają wojownicy z Enklaw Farsighta, z samym koandorem na czele.
  • 047.M42 - Orkowie pod wodzą Ghazghulla po raz kolejny pustoszą Segmentum Solar. Przeciwko zielonoskórym stają Imperialne Pięści, Stalowe Legiony Armageddonu z komisarzem Sebastianem Yarrickiem na czele oraz valhallańskie Wilki Tundry Kubricka Chenkova. Pomiędzy Yarrickiem a Chenkovem dochodzi do ciężkiej sprzeczki, w wyniku której ten drugi ledwo uchodzi z życiem, brutalnie pobity przez armageddońskiego pogromcę Orków.
    W tym samym czasie Tau wysyłają emisariusza na tereny Ultramaru. Marines, za poradą Inkwizytora Harlana, wpuszczają xeno do siebie, by powiedział, co ma do powiedzenia. Dyplomata Kasty Wody proponuje w imieniu Niebian sojusz, którego celem będzie zlikwidowanie zdrajcy Dominium, jakim jest Farsight. Równolegle, na Macragge przylatuje drugi xeno-dyplomata, z Enklaw Farsighta, który z kolei proponuje Marines ścisły sojusz, wedle zasad którego obie strony otrzymają dostęp do technologii i terytorium w zamian za pomoc z Dominium.
  • 048.M42 - Fenris po trzech latach powraca na swoje miejsce w galaktyce, a burza Osnowy, która go wchłonęła, znikła. Planeta Kosmicznych Wilków jak i oni sami nie wracają jednak w tej samej formie. Wychodzi na jaw, że choć z perspektywy wszechświata fizycznego nie było ich trzy lata, to z ich perspektywy minęło kilka pokoleń. Naoczni świadkowie, którzy wylądowali na świecie synów Russa - między innymi wielu Wolnych Handlarzy - mówią, iż Astartes musieli w jakiś dziwny sposób zmutować (zwykłych ludziach póki co nic nie wiadomo). Winą obarcza się za to Magnusa Czerwonego. Konsyliarze Kosmicznych Wilków odkrywają, że za fizyczne (o często też psychiczne) zmiany Marines odpowiada Canis Helix, które sprawiło, że Wilki rzeczywiście stały się wilkami, czy raczej - wilkołakami. Z jednej strony ta "straszna" mutacja jest hańbą dla tak dzielnego i dumnego zakonu Astartes, lecz z drugiej - wielu braciom walczącym podobają się ciała antropomorficznych wilków, których to cechy (takie jak np. ostre i twarde jak tytan kły czy pazury) chętnie wykorzystują w walce. Wielkie Kompanie zakonu natychmiast ruszają odwdzięczyć się Tysiącu Synów za uwięzienie.
  • 049.M42 - Kosmiczne Wilk(ołak)i lądują na Cadii, na której panuje jeszcze większa wojna niż przedtem. Ludzkość chyli się na niej ku upadkowi, a nieustępujące armie demonów i Kosmicznych Marines Chaosu ciągle napierają. Cadiańczycy z początku nie widzą różnicy pomiędzy wojownikami Imperatora a jakąś psowatą rasą xenos i rozpoczynają atak na ich pozycje. Dopiero bliskie spotkanie z Astartes uświadamia im, w jak wielkim błędzie byli. Po krótkiej naradzie zapada decyzja o oflankowaniu sił Chaosu przez Cadiańczyków, a potem ruszeniu na wroga z całej siły przez Kosmiczne Wilki.
  • 050.M42 - Negocjacje na Macragge kończą się w nietypowy sposób: wysłannik Tau zostaje rano znaleziony martwy, z trzema równoległymi ranami w piersi. W efekcie Ultramarines decydują się w desperacji na sojusz z Enklawami Farsighta, co Inkwizytor Harlan komentuje słowami:
    "Zawsze to lepsze od przymierza z tymi, co ci mózg wypiorą, jak nie będziesz patrzeć."
    Tymczasem wojna z Orkami w Segmentum Solar trwa w najlepsze. W jednym ze swoich "genialnych" szturmów ginie wiele Wilków Tundry, w tym Kubrick Chenkov, w wyniku czego pełne dowodzenie nad Gwardią przejmuje Yarrick. Pod jego komendą zderzają się armie ludzkości i zielonoskórych. Imperialne Pięści w międzyczasie flankują xenos, niczym wielka fala niszcząc ich pozycje. Usatysfakcjonowany widokiem rzezi na Orkach, Yarrick rusza zmierzyć się twarzą w pysk z Ghazghullem. Pojedynek trwa wiele godzin, lecz ostatecznie to komisarz cudem wychodzi z niego zwycięsko. Mówi, że przeżył tylko dzięki łasce Imperatora. W nagrodę za swoją waleczność, zdolności przywódcze i pokonanie jednego z najgorszych szumowin galaktyki, Yarrickowi został nadany tytuł Lorda Solar.
  • 051.M42 - 52.M42 - Cadia z dnia na dzień ma się coraz lepiej, odkąd przybyli Marines. Wkrótce do Kosmicznych Wilków dołączają również Żelazne Dłonie oraz Mroczne Anioły. Jednak nie tylko siły Imperium otrzymują wsparcie. Do wyznawców Mrocznych Bogów dołączają bowiem Demoniczni Patriarchowie: Lorgar i Perturabo. Jakby tego było mało, Mroczne Anioły zostają od tyłu zaatakowane przez zdrajców prowadzonych przez nieznanego Upadłego i zmuszone są do walki na dwa fronty.
  • 053.M42 - 056.M42 - Wojna o Ultramar goreje na nowo. Wojska Tau z Dominium zawzięcie walczą z Marines i sprzymierzonymi z nimi wojskami Farsighta. O’Shovah i O’Shaserra ścierają się na polu bitwy. Oboje dorównują sobie umiejętnościami, w wyniku czego pojedynek jest niezwykle tytaniczny i widowiskowy. Sprawę pogarsza fakt, że Dominium ma bardzo wysokie morale w wyniku obecności nie tylko komandor Shadowsun, ale też grupy Niebian, jako że jest to być może najważniejsza kampania w historii tych xenos. Wiedząc, że utraciwszy duchowych przywódców, niebieskoskórzy rzucą się do odwrotu, zwiadowcy Ultramarines, kierowani przez obserwującego pole bitwy Inkwizytora Harlana, zajmują pozycje. Nim jednak udaje im się zlikwidować Niebian, sami zostają zestrzeleni przez sondy snajperskie Tau. Zirytowany skutecznością Obserwatorów Dominium, Harlan sam rusza do walki. Zabrawszy laserowy karabin snajperski od jednego z poległych ludzkich żołnierzy, przymierza się i dokonuje potrójnego "zabójstwa politycznego". Szala zwycięstwa przechyla się na stronę Ultramaru.
    Po drugiej stronie galaktyki dzieje się równie wiele. Podczas gdy Cadia powoli zwycięża bitwę z pomiotami Chaosu, pozostałe na Meduzie Żelazne Dłonie zauważają dziwne drgania powierzchni swojej planety. Kilka dni później na horyzoncie pojawiają się przedziwne, świecące neonowo zielonym światłem piramidy. Następuje pierwszy kontakt mieszkańców Meduzy z Nekronami.
  • 057.M42 - Lord Solar Yarrick urządza Orkom rzeź, jakiej jeszcze nigdy nie widzieli. Znienawidzeni przezeń xenos nigdzie nie mogą czuć się bezpiecznie przed jego karzącym szponem. Gwardia Imperialna dowodzona przez Yarricka odbija zielonoskórym planetę za planetą, podczas gdy Imperialne Pięści, zauważając, iż nie są już w zasadzie potrzebne, decydują się odzyskać kontakt ze swoimi braćmi z innych zakonów. Pozbawieni światła Astronomicanu, ruszają do Segmentum Obscurus, desperacko kierując się jedynie antycznymi mapami oraz wiarą, że nie wyjdą z Immaterium na kurs kolizyjny z jakąś gwiazdą. Skok udaje się i Phallanx pojawia się nad Cadią, na której już trwają krwawe żniwa zarówno od strony Chaosu, jak i Imperium. Synowie Dorna dołączają do konfliktu. Pomyślnie wykonany przez nich manewr Stalowego Deszczu na pozycje wroga ratuje przed śmiercią oddziały dowodzone przez Lorda Kasztelana Ursakara Creeda.
  • 058.M42 - 059.M42 - Żelazne Dłonie na Meduzie obserwują poczynania Nekronów. Ci z kolei wydają się być zupełnie obojętni na obecność ludzi na swoim dawnym świecie. Stoją tylko i patrzą w zasnute smogiem niebo. Korzystając z okazji, Astartes ruszają zlikwidować mechanicznych xenos, zanim oni zrobią to samo z nimi. Dopiero po pojawieniu się Żelaznych Dłoni w polu widzenia, Nekroni rozpoczynają ostrzał i jakby "obudzeni" do końca, rozpoczynają marsz na fortecę Marines. Wkrótce synowie Ferrusa zauważają, że gdyby połączyć ich technologię z technologią xenos, byliby nie tylko nie do pokonania na polu bitwy, ale też byliby jeszcze bliżej osiągnięcia swojego celu, jakim jest udoskonalenie swoich ciał. Zachęceni tą wizją, jeszcze bardziej zażarcie walczą z Nekronami, szabrując przy tym wszystko, co wpadnie im w ręce i przerabiając to na ich modłę. Można rzec, że w tym konflikcie Nekroni powoli przechodzą na stronę swoich wrogów.
  • 060.M42 - "CREEEEEED!!!" - tak Władca Zmian terroryzujący Cadię kwituje swoje ostatnie chwile. Krzyk ten nie tylko powoduje silną migrenę u wojowników Imperium, ale też przyzywa do walki całe masy pomniejszych demonów. Nic, z czym Kasrkini i Marines nie mogą sobie poradzić. Kosmiczne Wilki zostają otoczeni przez legionistów Tysiąca Synów, lecz zamiast samemu sobie poradzić, do akcji wkraczają Mroczne Anioły, które bezczelnie kradną im chwałę. Po pokonaniu demonów następuje tradycyjny pojedynek pomiędzy synami Lwa i synami Russa. Wygrywa go czempion Kosmicznych Wilków.
  • 061.M42 - 063.M42 - Wykończeni przez siły Ultramaru, Tau dają za wygraną i zawiązują z kruchy pokój w zamian za oddanie ostatnio zdobytych przez nich planet. Sojusz Ultramarines i Enklaw świętuje gorzkie zwycięstwo, okupione setkami tysięcy dzielnych żołnierzy po obu stronach barykady. Farsight proponuje Astartes trwały sojusz, lecz wojownicy Imperatora decydują się tylko i wyłącznie na luźny pakt o nieagresji. Od tego momentu żołnierze O’Shovaha i synowie Guillimana nie wymieniają ognia, ale na współpracę tym bardziej się nie szykują. Ultramarines - zgodnie z obietnicą kom. Farsighta - otrzymują dostęp do technologii xenos. Z powodu obecności wielu łasych na ową technologię ludzi, na Ultramarze rozkwita czarny rynek.
    Kapitan Harlan opuszcza układy Astartes. Z wykorzystaniem zdobytego wiele lat temu, zmodyfikowanemu statku Manta o nazwie Krwawa Lilith, rusza na poszukiwanie swoich dawnych towarzyszy. Przypadkiem dociera w ten sposób do układów Cerberusa, co boleśnie odczuwa jeszcze zanim wychodzi z Osnowy (dla psionika nietrudno wyczuć obecność tylu pariasów w jednym miejscu). Niedługo potem naprzeciw jego statku “wyrasta” okręt sił Chaosu. Kapitan Harlan słyszy w swojej głowie kpiący śmiech Rogatego Eldara. Dwaj kapitanowie spotykają się i rozpoczynają walkę. Wygrywa ją Harlan, odsyłając rogacza do Osnowy, ale z drugiej strony tracąc sporo krwi. Wtedy właśnie dostaje się on pod opiekę Magoski, która przybyła do tych systemów niedługo przed nim.
  • 064.M42 - 065.M42 - Krucjata Yarricka wykracza powoli poza Segmentum Solar i małymi kroczkami kieruje się do Segmentum Obscurus, by swoimi siłami wesprzeć Cadię. Tymczasem na powierzchni rzeczonej planety wojna wrze. Szala zwycięstwa przechyla się to na stronę Imperium, to Chaosu. Wkrótce do wojny dołączają cztery kompanie Czarnych Templariuszy, którzy z charakterystyczną dlań brawurą rzucają się w piekielny ogień walki. Nie mija jednak wiele czasu, a siły Czterech Potęg otrzymują jeszcze większe wparcie w postaci kolejnych czterech Demonicznych Patriarchów: Angrona, Magnusa, Mortariona i Fulgrima. Sześciu spaczonych braci rusza z całych swych sił na pozycje Imperium, mordując miliony gwardzistów i nieco mniej Marines. Stosy ciał przesłaniają niebo…
  • 066.M42 - Yarrick wkracza na Cadię. Nie jest jednak witany na żadne huczne sposoby; mieszkańcy są zbyt zajęci walkami z pomiotami Chaosu. Mimo to, cieszą się niezmiernie, że ktoś przybył im na pomoc. Ogromna armia Armageddończyków i Valhallan okazuje się zbawienna dla Cadian.
    W tym samym czasie 700. regiment cadiański, dowodzony przez Lorda Generała Hadvara, przeprowadza oblężenie pozycji Perturabo. Nawet Demoniczny Patriarcha jest pod wrażeniem odwagi i zdolności przywódczych imperialnego generała. Uśmierca go zatem, ale zabiera jego duszę, aby służył mu potem przez następną wieczność jako oficer wojsk kultystów.
    Po półrocznej rekonwalescencji Kapitan-Inkwizytor Harlan wraca do pełni sił na Arce Calisty Heremii. W ramach podziękowania za uratowanie życia, przekazuje Magosce Heremii swoją inkwizycyjną odznakę, “aby żaden Inkwizytor nie skrzywdził tak utalentowanej kobiety” oraz dołącza do jej skromnej świty i przez trzy lata (063-066.M42) służy jako jej osobisty strażnik. Krótko potem ta znajomość przeradza się w romans, w wyniku którego Garrett - przekonany o śmierci małżonki - oświadcza się Caliście. Ta w międzyczasie rozpoczyna tzw. Projekt “Szczenię”.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki